ควรซื้อสุนัขเพศผู้หรือเพศเมียมาเลี้ยง?

เืลือกสุนัขเพศไหนดี

เรามักได้ยินอยู่บ่อย ๆ ว่าสุนัขเพศเมียนั้นซอบเคล้าเคลีย “นายผู้ชาย” ของมันมากกว่า “นายผู้หญิง” และสุนัขเพศผู้ก็มักจะชอบมนุษย์เพศหญิงมากกว่า อคติที่เห็นโดยทั่ว ๆ ไปอีกอย่าง ก็คือสุนัขเพศผู้เลี้ยงง่ายกว่าสุนัขเพศเมีย แต่สุนัขเพศเมียนั้นเอาใจและซื่อสัตย์กว่า ข้อกล่าวอ้างเหล่านี้ล้วนไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด ดังนั้นเราจะตัดสินใจอย่างไรดีว่าจะเลือกซื้อสุนัขตัวผู้หรือสุนัขตัวเมียมาเลี้ยง เลนี ฟิเดลเมเออร์ นักเขียนหนังสือเกี่ยวกับสุนัขที่มีชื่อเสียงก้องโลก มีข้ออธิบายไว้ดังนี้:

ก่อนที่ท่านจะตัดสินใจ ให้มองดูเพื่อนบ้านรอบ ๆ ของท่าน ให้สังเกตดูว่าสุนัขที่นำออกมาเดินหรือวิ่งเล่นนอกบ้านเป็นเพศผู้มากกว่าเพศเมียหรือเปล่า? ถ้าใช่ละก้อ ให้เลือกซื้อสุนัขเพศผู้มาเลี้ยงไว้เถอะ หากมีสุนัขเพศเมียจำนวนมากกว่า ให้เลือกเลี้ยงเพศเมียเอาไว้ เหตุผลนะเหรอ? หากเราเลี้ยงสุนัขเพศผู้ไว้ในย่านที่สุนัขส่วนใหญ่เป็นเพศเมีย เราก็จะมีปัญหากับสุนัขที่เราเลี้ยง

ฟังดูแล้วออกจะเข้าท่าทั้งนี้เพราะสุนัขเพศผู้ที่แข็งแรงไม่สามารถที่จะหักห้ามใจในกลิ่นของสุนัขเพศเมียโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูติดสัดหรือเป็นสัด มันจะทนไม่ไหวจะต้องหงุดหงิดหาทางออกทุกวิถีทางเพื่อที่จะไปพบสุนัขตัวเมียให้จนได้ สุนัขเพศเมียนั้นจะติดสัดปีละสองครั้ง ครั้งละสามถึงสี่วันเป็นอย่างน้อย และช่วงนี้สุนัขจะไม่เป็นที่น่าไว้วางใจและไม่ค่อยยอมเชื่อฟังเพราะช่วงเวลานี้ เป็นช่วงเวลาที่สุนัขอยากผสมพันธุ์ลูกเดียว ดังนั้นเมื่อสุนัขเพศผู้ได้กลิ่นสุนัขเพศเมียละก้อ ในช่วงติดสัดอย่าได้ไปฝืนใจมัน แต่ทางที่ดีให้ปฏิบัติตามคำแนะนำของนายเลนีดีกว่า คือเลี้ยงสุนัขเพศผู้ในละแวกที่มีเพศผู้มากกว่าเพศเมีย และเลี้ยงเพศเมียหากเราอยู่ในละแวกบ้านที่มีสุนัขเพศเมียมากกว่าเพศผู้

แต่อย่างไรก็ตามก็ยังมีทางออกหากเราเลี้ยงสุนัขโดยไม่คำนึงถึงเหตุผลตังกล่าว สิ่งเดียวที่เราจะแก้ได้ก็คือให้สุนัขเพศเมียที่เราเลี้ยงทานยาเม็ดจำพวกดับกลิ่นหรือขจัดกลิ่นเพศเมียในช่วงที่ติดสัด ยาเม็ดนี้สะกัดกั้นมิให้เกิดกลิ่นเพศเมียขจรขจายออกไปดึงดูดสุนัขเพศผู้ การฉีดฮอร์โมนระงับอารมณ์เพศซํ้าแล้วซํ้าอีกนั้นไม่ควรกระทำ ทั้งนี้เพราะในระยะยาวมันอาจจะทำให้ไม่เกิดความสมดุลทางฮอร์โมนเพศ และสร้างปัญหาด้านสุขภาพได้ในภายหลัง

อีกวิธีหนึ่งในอันที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาการติดสัดของสุนัขก็คือให้ทำการตอนสุนัขตัวเมียของเราเสีย ในการตอนหรือทำหมันสุนัขตัวเมียนั้น รังไข่และมดลูกจะถูกตัดออก เราจะตอนหรือทำหมันสุนัขตัวเมียของเราก็ต่อเมื่อเราแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเราไม่ต้องการลูกสุนัข (ที่น่ารัก)

หากเรามีสุนัขเพศผู้ เราต้องมีความอดทนหน่อยเมื่อเราพาสุนัขออกเดินเล่น สุนัขที่เราพาไปเดินเล่นอาจจะอยากดมเล่นไปเรื่อย ๆ อาจจะใช้เวลานิดหน่อย ให้เราอดทนเอาไว้ ถือเสียว่าเราได้ออกกำลังกายไปในตัว เป็นธรรมชาติของสุนัขเพศผู้ที่มักจะทำเครื่องหมายบ่งบอกอาณาจักรของตนให้สุนัขตัวอื่นรู้โดยการทิ้งกลิ่นเอาไว้ตามจุดต่าง ๆ การทิ้งกลิ่นที่ว่าก็คือการฉี่รดตามจุดต่าง ๆ บางครั้งเราก็ควรที่จะทำความเข้าใจในธรรมชาติของสุนัขเพศผู้เมื่อได้กลิ่นเพศเมียในช่วงติดสัดแม้สุนัขเพศเมียจะอยู่ในละแวกใกล้เคียงหรืออยู่ในที่ไกล ๆ ก็ตาม ในช่วงติดสัดนี้เราควรจะขอความร่วมมือเพื่อนบ้านของเราที่เป็นเจ้าของสุนัขเพศเมียขอให้ผูกหรือควบคุมสุนัขเพศเมียอย่าได้ออกมาเพ่นพล่านนอกบ้าน

ไม่ว่าเราจะเลือกเลี้ยงสุนัขเพศผู้หรือเพศเมีย มันขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละบุคคล บางคนอาจจะชอบสุนัขเพศผู้ บางคนชอบเพศเมียเพราะเอาใจและซื่อสัตย์กว่า แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นไม่ว่าจะเลี้ยงเพศไหนก็ตาม ต้องอาศัยความอดทนและความเข้าใจในสุนัขที่เราเลี้ยง รวมถึงความรักที่เราต้องมีให้แก่สุนัขที่เราเลี้ยงด้วยเป็นอย่างดี

   

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

8 + 4 =